0   ΠΡΟΪΟΝΤΑ
 

ΕΙΣΟΔΟΣ ΜΕΛΟΥΣ

E-mail:


Κωδικός:


(Υπενθύμιση)



ΕΓΓΡΑΦΗ ΜΕΛΟΥΣ

 
 
ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

ΜΟΛΟΧΑ

Η μολόχα ή αμπελόχα ήταν γνωστή και στους αρχαίους. Ο Πλίνιος (77 π.χ) λέει για τη μολόχα <όποιος καταπίνει κάθε μέρα μισό κύπελλο από το χυμό της, θα έχει ανοσία σε όλες τις νόσους.>

Η χρήση της στην παρασκευή φαρμακευτικών σκευασμάτων είναι γνωστή, χάρη στις καταπραϋντικές και μαλακτικές ιδιότητες του φυτού. Είναι διουρητική, ανακουφίζει και θεραπεύει το βήχα, το έλκος του στομάχου και του δωδεκαδαχτύλου.

 

ΜΕΝΤΑ  

Καλλιεργείτε κυρίως για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες. Ενδείκνυται για στομαχικές παθήσεις και χωνευτικές δυσλειτουργίες, ενώ ελαττώνει το αίσθημα της ναυτίας. Υποβοηθά την εφίδρωση σε περιπτώσεις πυρετού και γρίπης. Λειτουργεί ως αναλγητικό και ηρεμιστικό, είναι η ιδανική λύση για τα δερματικά προβλήματα, τον πυρετό, τον πονοκέφαλο και την ημικρανία, έχει αντιβακτηριακές ικανότητες και βοηθά στη καταπολέμηση των λοιμώξεων, ιδίως της λαρυγγίτιδας. Η καλλιέργεια της έχει κύριο σκοπό την παραλαβή του αιθέριου ελαίου (μινθέλαιο), που περιέχεται στις ανθισμένες κορυφές και τα φύλλα της. Το μινθέλαιο χρησιμοποιείτε στην ζαχαροπλαστική, την ποτοποιία και την φαρμακευτική.

 

ΔΥΟΣΜΟΣ

Ο δυόσμος απαντάτε σε υγρούς, ορεινούς τόπους αλλά καλλιεργείτε και σε κήπους ή γλάστρες για να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική σαν καρύκευμα. Όλα τα μέρη του φυτού θεωρούνται φαρμακευτικά και ιδιαίτερα τα φύλλα, που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Θεωρείτε φυτό αντισπασμωδικό, χωνευτικό και καταπραϋντικό. Συνιστάται ακόμη σε περιπτώσεις ρευματισμών και τετάνου.

 

ΔΙΚΤΑΜΟ

Φρύγανο της Κρήτης με φαρμακευτικές ιδιότητες, γνωστές από την αρχαιότητα. Χρησιμοποιείται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείται σαν αντισπασμωδικό, τονωτικό, αντιδιαβητικό και επουλωτικό των πληγών. Το αιθέριο έλαιο του, το δικταμέλαιο χρησιμοποιείται για τον αρωματισμό διαφόρων ποτών, ιδίως του βερμούτ , καθώς και στην αρωματοποιία και την φαρμακευτική.

 

ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Διαδομένο και δημοφιλές ρόφημα στην Ελλάδα, απαντά σε αρκετά τοπικά είδη, όπως το τσάι του Παρνασσού ή τσάι του βελουχιού, της Πελοποννήσου, του Αγίου Όρους και του Αιγαίου. Ο Διοσκουρίδης το χρησιμοποιούσε ως θεραπευτικό των πληγών και πιστεύεται ότι είναι ευεργετικό για τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς. Έχει πεπτικές, θερμαντικές, και αποτοξινωτικές ιδιότητες. Συνιστάτε κατά των κρυολογημάτων και των ασθενειών του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες βοηθούν στην καταπολέμηση των παθήσεων των τριχοειδών αγγείων και της καρδιάς. Το αφέψημα με λεμόνι και μέλι είναι αντισηπτικό και μαλακώνει το λαιμό.

 

ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

Είναι γνωστό κυρίως για τον ερεθισμό που προκαλεί στο δέρμα. Σύμφωνα με την παράδοση, τα στρατεύματα του Καίσαρα εισήγαγαν τη ρωμαϊκή τσουκνίδα στη Βρετανία, γιατί νόμιζαν ότι θα χρειαζόταν να δέρνονται με τσουκνίδες για να κρατηθούν ζεστοί. Από τσουκνίδες παρασκευάζονται ωφέλιμες και νόστιμες πίτες. Βοηθούν αυτούς που πάσχουν από νεφρίτιδα αν πίνουν 2-3 ποτήρια ημερησίως με χυμό λεμονιού. Εξαιρετικά ωφέλιμο είναι το αφέψημα της για όσους πάσχουν από ίκτερο, παθήσεις της χολής, έλκος στομάχου, βρογχικές παθήσεις και χρόνιες διάρροιες. Βοηθάει στη δυσκοιλιότητα και σε ασθενείς με διαβήτη και αρθρίτιδα. Ο χυμός της τσουκνίδας φημίζεται για τις αντιαναιμικές του ιδιότητες. Ως καλλυντικό, συνιστάται ως μάσκα προσώπου. Δίνει λάμψη και βελτιώνει την ανάπτυξη των μαλλιών, ενώ το αφέψημα της χρησιμοποιείται ως τονωτικό, αλλά και ενάντια στην πιτυρίδα και την τριχόπτωση.